dinsdag 6 maart 2012

Water


De pomp in de cave

In de cave (bijkeuken) hangt een oude waterpomp. Die zal wel uit de beginperiode van het huis, rond 1910 zijn. Hoe lang je ook zwengelt, water komt er niet uit. Misschien heeft deze pomp al meer dan vijftig jaar niet meer gewerkt.
"Het zou toch mooi zijn als hij het weer deed." zei mijn broertje. Een jongere broer blijft altijd een broertje ook al is hij de vijftig al lang gepasseerd. Hij sloopte het ding van de muur om hem weer thuis in Brabant eens rustig te bestuderen.
Na een week belde hij. "Hij doet het, kom maar kijken."
En inderdaad, toen ik hem later bezocht, werkte de pomp met een slang in een emmer water weer. "Of hij het ook doet in Frankrijk is maar de vraag. Want hoe zit het met de put waar het water vandaan moet komen?"
"Geen idee," zei ik. "De, volgens mij loden pijp gaat het beton in en verder weet ik het ook niet."
Later, weer in Belmont de pomp aangesloten, eindeloos gezwengeld tot ik er een lamme arm van kreeg, geen druppel.
"Hij doet het niet, jammer." liet ik mijn broertje telefonisch weten.
"Ja, jammer." vond ook mijn broertje.
Ik legde het weer naast me neer. Ik heb tenslotte water via de waterleiding.

Toen ik weer naar Frankrijk afreisde in de winter van 2010 kwam mijn broertje met een elektrische waterpomp. "Probeer het hier eens mee, er moet toch water komen."
Zonder al te veel vertrouwen nam ik de pomp van hem over en op een rustige winterdag besloot ik de proef op de som te nemen en de pomp aan te sluiten.
Hij pompte prachtig maar ook na tien minuten pompen, geen water. Ook niet als ik er boven water ingooide. Eindeloos telefonisch overleg met Brabant. Probeer het eens zus, doe eens zo. Mijn broertje wilde ver weg niet opgeven.
Uiteindelijk heb ik alles weer gedemonteerd. Maar ja, het zat me toch niet lekker en de volgende dag besloot ik nog een allerlaatste poging. Eerst de waterslang een tijdje laten lopen in de pijp en daarna de pomp weer aansluiten en nog eenmaal proberen. Raar was dat het water niet weg liep als ik de kraan open draaide. Na een tiental seconden kwam het water er aan de bovenkant uitgelopen. De slang kon ik ook niet echt ver de pijp in duwen. Totdat in een keer het water wel weg liep, alsof er een afsluiting van vuil, leem verdween. Hoe lang ik de kraan ook liet lopen, het water verdween in de diepte. Ik sloot de pomp weer aan, goot een beetje water bovenin en schakelde de stroom aan. Niks. Ik besloot de pomp een tijd te laten draaien, onderwijl koffie te drinken. Regelmatig wierp ik een blik om de hoek. Veel gezoem, wel luchtbellen, geen water.
Totdat opeens...........water. Prachtig helder mooi en smakelijk water.


Water!!!!

3 opmerkingen:

  1. Hent... Vandaag een productieve blogdag! Alle respect voor jouw klusenthousiasme!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waar griep al niet toe kan leiden!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een werk, maar dan heb je wel je eigen water. Mooi beeldend verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen